corner
 
   schaduwen uit het verleden
corner
26 februari 2003 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Mishandeling / Verdriet / Relatie


Hij sloeg.
Hij sloeg door.
De rug tegen de muur.
Een van wanhoop vertrokken gezicht,
ziende het gevolg van zijn zinnen,
die hij een moment verloor.
het geluk gebroken,
door wat hij heeft aangericht.

Ze ligt in een hoek.
Weggedoken.
Weggekropen.
Het haar verwart.
Binnenin zoveel smart.
Verlaten.
Alles ineens zo duister en zwart.
Vol tranen, haar gezicht
besmeurt.
Voor een moment verborgen
het innerlijk Licht.
Zo weerloos, zo klein.
Een versmelting van innerlijke en uiterlijke pijn.

Een jaar geleden kwam ze op zijn pad.
Een lichtende engel.
Waardoor hij al dat was vergat.
En alles aan haar gaf wat hij bezat.
Haar liefde vervulde hem met een intens geluk.
Een nieuw licht door haar wezen ontstoken.
Een stortvloed van leven door haar innerlijke Kracht opengebroken.
Werkelijkheid geworden wat eens was een droom.
Zich weerloos meevoerend in haar stroom.
In overgave, zonder enige schroom.

Ze zag hem.
Ze zag hem en ze wist.
Ze wist dat hij het was die ze had gemist.
Een nieuw onontgonnen Leven betreden.
Een achterlaten van het verleden.
Een omarming van het Eeuwige heden.
Dat ze in innige verbondenheid,
samen zouden kunnen opbloeien.
In een wederzijdse ontvankelijkheid,
naar nieuwe dimensies groeien.
Een samenzijn zo teder, zo warm.
Zo wezenlijk zo waar.
Een waar Liefdespaar.
Een samen stromen.
Verwerkelijking van de meest innige dromen.
Een samen tot nooit geziene waarheden komen.

Maar zoveel Liefde kon hij uiteindelijk niet meer dragen.
Vele emoties en twijfel begonnen hem te belagen.
De wonden werden zichtbaar, in het verleden geslagen.

En hij sloeg door.
En nu ligt ze daar.
Weggedoken.
Weggekropen.
Het liefst zijnd onzichtbaar.

Hij loopt, tranen druppelend van zijn gezicht naar haar.
Legt zijn hand vol tederheid op haar verwarde haar.
Ze voelt, door de pijn heen, deze liefde is waar.
Hij kijkt naar haar.
In elkaars blik smelten ze weer samen.
Ze denkt, voelt, Weet, uiteindelijk is hij zo kwetsbaar.
Het waren slechts de schaduwen van het verleden,
die even zijn zicht ontnamen.



- Kagib -

Gecontroleerd door: Firebolt

       

   Reactie op dit gedicht
corner

Kagib vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


 n8vlinder corner
Zaterdag, oktober 04, 2003 18:09 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
ontroerend... rillingen lopen over me heen na het lezen van jou gedicht.Ja hoe de jaren ook gaan de littekens blijven zichtbaar ook al worden ze minder door de jaren heen.
 
 Kagib corner
Woensdag, februari 26, 2003 22:23 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
hoi Margot,

Fijn dat het iets voor je mocht betekenen.

Veel sterkte mocht je dit nodig hebben.


liefs Kagib
 
 margot corner
Woensdag, februari 26, 2003 15:34 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
slik,tranen,raakt me!!!
verleden,heb er al 19 jaar geleden een einde aan gemaakt maar de herinneringen blijven...spijtig...ontroerend slik

liefs,margot
 
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy