Roep mijn naam Zie mij hier temidden in deze retoriek van bommen en ongeschreven politiek in scherven onmacht bloedend zitten huilend schreeuwend onbevattend leed Roep mijn naam Zie mijn handen, krom rood van leven dat eens meer dan alles heel mijn wereld was en nu, versplinterd, gebroken, kapot geschoten als een leeg omhulsel van mijn liefde roerloos voor mij ligt.. Roep haar naam Zie haar lach de warmte die ze gaf de toekomst die ze in een kruispunt van onbeperkte wegen als een symfonie van wil en hunkering nog voor zich zag Roep haar naam zie ons staan en loop, loop dan maar voor God en aangezicht zover als mogelijk van jezelf ver vandaan.. -