zijn huiskamer
drie weken geleden
de dochter in woede ontstoken
"vuile egoïste.......luister je nu...ga zitten....luisteren naar mij"
hij de man
die zij zo lief had
"je luistert niet, je hebt nooit geluisterd"
ik , ik keek naar mijn handen
ik luisterde wel, maar naar mijn eigen hart
zag mezelf
als het ware daar staan
als verlamd
nee naar die woorden
daar wilde ik niet eens naar luisteren

Hij de man
waar ze alles voor over had
hij zei
"nu heb ik je ware aard leren kennen"
en ik de vrouw
die zoveel voetstappen
naast hem had gelopen
stond op

luisterde naar mijn eigen hart
verliet hem
met droge wangen
in mijn hart zoveel pijn
maar met opgeheven hoofd
zelfbehoud

thuis
staande voor de spiegel
fluisterde mijn spiegelbeeld
tegen mij
en ik luisterde
"ik hou van jou"

dus nu alleen verder