transparant, hfdstk 33 & epiloog

6 februari 2012

Verhalen / Verwarring / Ziekte Toen ze de zaal verlieten zagen ze dat de bloemen al kleurig bloeiden rondom de uitstrooiweide. Maar Esther zou worden uitgestrooid over het water, waar ze zo van hield. Wie wilde kon een deeltje van de as in een hangertje rond zijn hals dragen en ook Gert had gevraagd of ook hij iets van Esther mocht meedragen. Binnenkort namen ze haar mee terug naar huis, zouden ze haar een laatste keer vaarwel zeggen, wanneer Johan haar laatste wens zou uitvoeren. De wind en het water zouden Esther meenemen naar de plaatsen waar ze altijd graag heen had willen reizen. Epiloog stille groet nog ruist een glimlach boven ’t water, van een gestorven vrouw ongrijpbaar als het schemerlicht slaat een deur van herinnering dicht zijn echo klinkt een zacht vaarwel een zilvermeeuw zweeft parallel met een rode luchtballon, ontsnapt uit feestelijkheden, ijlings naar de horizon want de wind, hij kent de pijn van het verloren brein van een broos voltooid verleden Lynn (©Anneke Bakker) Het was bijna lente en nieuw leven kwam weer kijken toen ze allemaal samen waren gekomen aan de Schelde. Johan had toelating gevraagd en gekregen om vanaf de pont de as te verstrooien over het water. Lynns stem klonk sereen en schor bij het lezen van het gedicht. Toen de zon onderging boven het water, keken ze hand in hand toe hoe Esther als de nevel steeds transparanter werd, uiteengeblazen boven het water, om uiteindelijk voor altijd te verdwijnen in de kleuren van de rode zon, die weerspiegelden in de zacht golvende Schelde. Hun herinneringen aan haar hielden ze vast in hun hart en ze hoopten dat ze die zouden mogen behouden voor altijd. ©Marta Hil ( 17-09-2011) - marta hil - Gecontroleerd door: Sheena

Reactie op dit gedicht

marta hil vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij de Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter. Je schrijversnaam Wachtwoord Wachtwoord nogmaals E-mailadres Los de som op: 4 keer 4 = Bericht Let op maximaal 499 tekens!

wervelende regenboog

Monday, February 06, 2012 22:20

ontroerend gedicht van Anneke alsmede het slot van jouw verhaal heb het steeds met veel belangstelling gelezen een hele klus om iedere dag weer een aflevering neer te zetten...petje af Marta veel liefs wr