"De olifant en de banjo"

  
 
Een olifant die banjo speelt, niet echt logisch, wel erg komisch. Maar als je weet waar olifanten allemaal toe in staat zijn. Zo kreeg ik tijdens het schrijven van mijn korte verhaal: OLIFANTEN, een olifant op bezoek!

Niet het type dat van een mug een groot beest zou maken, maar toch een literatuurcriticus! Iemand met verstand van letters, woorden, zinnen.
Die literatuurolifant verweet mij dat mijn verhalen geen inhoud hadden en mijn gedichten nergens over gingen. Ik raakte onmiddellijk in paniek, wist eerst niet wat te doen. Ik moest hem zien bezig te houden, zodat hij niet zo kritisch verder las. Ik zag mijn banjo staan.
Ik gaf hem mijn banjo, al snel bleek hij beter banjo te kunnen spelen dan ikzelf.
De hete aardappel koelde tevreden af. Ik gaf hem de banjo mee naar huis omdat hij zo enthousiast was.
Twee dagen later stond er een heel aardige recensie over mijn boek:
TWEE BIBSEN IN DE REGEN,
in de olifantenkrant, die nooit door mensen werd gelezen. 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© januari 2010, mobar