Ik verstil, verkramp en word verliefd

geleidelijk aan, zoals de hemel grijzer kleurt

met het doven van een vuur, het uur

dat mijn ogen blauwer straalden

gedroeg ik me groener dan onschuld

liefde was nooit dichterbij

 

door jou ben ik soms verlegen als een kind

dat er graag bij wil horen, hand in hand

en huppelend alle straten door

die ik ken en waar ze mij kennen

en waar menig zwarte nacht mijn voetstappen

in alle eenzaamheid weerklonken

 

nu ik bij jou hoor bloesemt het roze blaadjes

die in hartvorm voor me op de grond vallen,

als een zacht tapijt voor de landing

wanneer ik me vol overgave in je armen stort

zonder angst, want we horen samen

het leven lijkt zoveel lichter met jou