Leven
Ik lijk mijn verveling te vieren
het leven sterft met de tijd
vanaf nu draag ik het op aan jou
het leven sterft met de tijd
vanaf nu draag ik het op aan jou
in herinnering
Voor mij geen morgen
maar een hele dag, ik wil
seconden voelen kloppen
onder mijn huid, leven
seconden voelen kloppen
onder mijn huid, leven
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Donderdag, maart 01, 2007 18:40 |
| H e e r l i j k. Een graag gelezen beauty. Liefs, sunset |
|
| vivika: | Donderdag, maart 01, 2007 12:23 |
| ik vind het ook erg mooi :) liefs |
|
| hiljaa: | Donderdag, maart 01, 2007 10:23 |
| echt leven... knufleifs--hiljaa-- |
|
| H.J.: | Donderdag, maart 01, 2007 06:37 |
| mooi,maar een beetje somber lieve Renate. put hoop uit het laatste woord. kusss |
|
| Quadesh: | Donderdag, maart 01, 2007 00:42 |
| leven dat doe je , nu nog voelbaar maken. hel erg mooi. liefs | |
Over dit gedicht
| Auteur: Renate-td- | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 01 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||