corner
 
   De stad van mijn vader
corner
31 oktober 2014 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Bewondering / Genegenheid / Dromen


ROTTERDAM de stad van mijn Vader.

'Dat je wolken bouwt en je voeten straten graven.
Een weg banen, de route groeten'
De drek van oude tijden en het bombardement begravend onder een plaveisel van toekomst dromen voor een nieuwe wereld vol kleur.
Zo ontwaakt de stad uit een grauwsluier van beton,
stampende heipalen die briesend stomen
in een dreunend cadans en het ritme aangeven
van een werkstad die altijd in beweging is.
Waar 101 Culturen elkaar ontmoeten in een oase van geur
en mix van kruiden met een eindeloze variatie
in een stad waar twaalf markten op hun vaste plek te vinden zijn.
Zinderend zoeven auto’s de tunnel door wier tegels zijn vergeeld
door eindeloze impregnatie van uitstoot en door tijd.
De bruggen pronken fier en markeren de stad
die zich vereenzelvigd met de Maas
en toch nimmer wordt zij haar de baas.
De Hef is ons symbool uit oude tijd,
de stalen constructie maakt dominant het onderscheid.
Altijd open, gelijk de armen van een moeder nodigt zij u uit
en geeft toegang tot een ieder die de stad in hun harten sluit.
Noord wordt nimmer Zuid en het Eiland is wat er tussen drijft
als een schip in woeste stroming, het tij trotserend met zijn Boeg verleend als monument voor de verdronken mannen in een eens zo oorlog zuchtige Zee
staat deze honderd meter verder te wachten,
maar wetend ik kan nooit meer mee.
Van Nederzetting tot Metropool de Maas niet langer bruin van het riool,
de krotten zijn gesloopt of gebombardeerd
en de stad is nu met hoog bouw gemarkeerd.
Prestigieuze architectuur zoals de Koopgoot de Beurs of Wilhelmina pier.
De Sky is the limit en wie het bouwt interesseert ons geen ene zier .
Het is onze stad al legde een Amsterdammer
zijn lat langs de contouren van de Zwaan,
hij staat hier en zal daar ook blijven staan totdat het ijzer is vergaan.
De stad van mijn Vader die als schoffie hier struinde langs Rotte en Maas.
Als Nozem hier knokte voor zijn plek op de Straat.
De Branie versierend mijn Moeder zijn Bruid.
Ik zal Rotterdam nimmer verlaten
zolang de Laurens haar klokken nog luid.

2014 JJ


- Templar -

Gecontroleerd door: christina

       

   Reactie op dit gedicht
corner

Templar vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy