corner
 
   Passieval & Sa'tanah
corner
29 maart 2009 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Fictie / Geen Thema / Geen Thema


Passieval, hij vaarde uit.

Met Sa’tanah, zijn aanbidder

en zijn nieuwe bruid.

Hij dacht de hoge golven onverbiddelijk te beheersen.

Dat was zijn zeemansvak

Hij daagde stormen uit tot avontuur.

Zijn schip was sterk .

Het was zijn onderdak.

 

Sa’tanah lonkte schippers over zeeën.

Met groengolvende zuchtende gewaden

en met vleugels versierd met schuimend zilveren tressen.

Passieval ging zich vaak te buiten

aan hemelse interessen

van zijn liefdesdorst.

Onnoemelijk verheven als een vorst.

Onwetend van het onheil dat hem wachtte.

Wijl Sa’tanah hem begeleidde

In een liefelijk wals.

Watervlug met deinende gebaren.

Haar ogen die zo sprankelend als parels waren.

Met koralen om haar slanke hals.

Maar toen hij door passie, overmand

s’nachts bij haar had geslapen.

Zich hartstochtelijk met haar verenigd had,

Toen kwam zijn passie val.

En werd zij vals !

Verhief zij zich met adelaarvleugels,

die als enorme waaierteugels

bewogen en de wolken tot een dichte duisternis

boven de zee verpakten.

Haar klauwen trokken de zee omhoog.

Een storm brak los.De masten knakten.Braken

Zijn schip zonk naar de bodem van de zee.

Hij, die eens zijn schip naar haar vernoemde

en haar om haar betoverende schoonheid roemde,

werd wreed door Sa’tanah verzwolgen

En op de kust en rots geworpen.

Tussen de beenderen van haar slachtoffers.

Tussen de schedels met hun holle gaten,

die als woud van stoffelijke resten,

van ‘t oosten tot het verre westen,

langs de lange kust opdoemden.

Als doodsbleek grijnzende gezichten,

De koude maan scheen starend

door de wolkenwakken

op de ruinen van de verlaten schepen.

Die met hun gescheurde fladderende rafelzeilen,

spookachtige silhouetten markeerden aan de horizon..

 

Sa’tanah zocht weer opnieuw geliefden.

Slachtoffers, die nietsontziend haar griefde.

De zee beproefde onderschatte.

En bogen voor haar waanzinnig zinnenbeeld.

die met schepen door de golven kliefden.

Vertrouwend op hun eer en hun kompas.

Dan werd zij weer verblindend mooi als maagd.

Dat ze slechts maar even was.

Uiteindelijk wraaklustig transformeerde

En met vleugels, klauwen, hakend door hun zeilen scheerde

en hen aan de woeste storm verkochten.

Daar zij met hun schepen de zee opzochten.

Haar trotseerde.

en vermetel hadden uitgedaagd.

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 



- Leon Larssen -

Gecontroleerd door: benji

       

   Reactie op dit gedicht
corner

Leon Larssen vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


 zanna-marie corner
Dinsdag, maart 31, 2009 19:01 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
knap geschreven,,,graag gelezen,,,zanna x
 
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy