corner
 
   De geest heeft verkend 197
corner
28 februari 2009 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Filosofie / Geen Thema / Geen Thema


 
 
Titel: Tot rust gekomen (schilderij)
 
 
 
 
Filoëzie
Uit 'herboren' (doorlopend gedicht)
 
... Weglopen kan niet, je moet er tegenaan.
    Vraag.
 
De geest heeft verkend
 
Waarom, wordt er me geen leed
bespaard?  Waarom kan de vrede,
de rust, mijn hart niet vinden?
Waarom wordt er niet genezen op
mijn eenvoudige vraag?  Blind.
Gestaag, onophoudelijk, wordt er
'ongeluk' over mijn hoofd uitgegoten.
Details worden prutswerk.  Routine
wordt als van een leek gedaan.
Steeds nieuwe opgaven, terwijl je
niet meer kan.  Steeds opnieuw
opstaan en verder gaan.  Hij gaat
verder.  Hij heeft zijn lichaam bij.
Daar lag het.  Hij is er weer inge-
gaan.  Terug in het lichaam, terwijl
de geest heeft verkend.  Tot op
de berg, waar de stad te blinken
lag.  Waar de pegels tegenhielden
en een 'wijle' deden rusten.  Hij kon
niet verder, de geest bleef mee
staan, zitten om te rusten.  Hij
besloot terug te gaan, in een
visioen gezien, in gedachten in de
stad gegaan.  Terug naar het
lichaam.  Volledig mens, moest het
geheim aanschouwen.  Terug de
berg op, maar mèt het lichaam,
naar de plek waar de gieren wach-
ten, waar de hyena's lachten.  Naar
de gouden stad, waar de geheimen
trachten om gekend te worden.
Maar, wie ontsluierd hen?  Wie gaat
er zover?  De snoodaard die ontfut-
selen wil?  Of, hij die zijn ik gestorven
is, en voor wie de dood geen angst
meer betekent?  De dood, zij bestaat
niet meer voor hem.  Toch, zal zijn
lichaam nog even sidderen als hij de
gieren ziet.  Hij zal nog voorzichtig zijn
als hij de lege plek, brandend in de
zon, wil oversteken om te kloppen aan
de poort, die hopelijk, wordt open-
gedaan.  Zijn lichaam mee, het doet
nog zeer van de napijnen.  Elke stap
doet nog zeer, maar het gaat.  Het
lichaam  gaat mee, het moet eigenlijk
mee, het moet zichtbaar gaan maken
wat gezien is.  De wereld van het
lichaam moet kennis nemen.  Het
lichaam doet mee.  Ik, kan zien, maar
niet zichtbaar maken.  De gevaren
reeds gekend, de geest heeft verkend.


- Jacky Van den Berghe -

Gecontroleerd door:

       

   Reactie op dit gedicht
corner

Jacky Van den Berghe vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


 Jacky Van den Berghe corner
Zondag, maart 01, 2009 01:36 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
MrZes3:
... vertrekken.
Toch moet je de wijsheid die je door anderen werd doorgegeven steeds vermelden, wil men zuiver en correct kunnen blijven.
Hartelijke groet,
Jacky
 
 Jacky Van den Berghe corner
Zondag, maart 01, 2009 01:34 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
MrZes2:
... blijft omdat de uitkomst niet anders dan dezelfde kan zijn. Maar zo ''lichtlopend en vanzelfsprekend'' is dat allemaal niet. Er moet aan geleefd worden.
Er zijn echter niveaus in onze kennis, en men kiest zelf hoever men wil gaan, maar dan moet men zeker zijn plaats weten, en zijn beperkte kennis niet als het hoogste goed willen opdringen. Wat nogal eens gebeurt, door de absolute aanhangers van het ik. Een toestand van waaruit wij allen moeten ...
 
 Jacky Van den Berghe corner
Zondag, maart 01, 2009 01:23 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Voor Meneer Zes:
Je hoeft zo een uittreding niet absoluut letterlijk te nemen, wat ook de bedoeling niet is. Eerder een ''actieve imaginatie''(term van Karl Gustav Jung). De rode draad in het ''verhaal'' is van iemand die een (de) laatste ultieme stap naar het Zelf niet durft zetten, die er mee worstelt. Dit zijn nuchtere ervaringen en belevenissen die een absolute werkelijkheidswaarde hebben.
De ziel moetz ich individueel ontwikkelen, dit terwijl ze inderdaad verbonden...
 
 Meneer Zes corner
Zaterdag, februari 28, 2009 03:23 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
De ziel... Zoals elke ziel waarschijnlijk een individuele ontwikkeling doormaakt, zonder los te staan van het ''elkaar'', zo lijkt me dat het zou moeten zijn... Met die eigenzinnigheid!
Maar ''uittreding'', dat is mij vreemd. Ik heb daar geen ervaring mee.
Wat ik vertel dat heb ik ooit van een persoon gehoord. Maar gaandeweg maak je wijsheid die je langzaam verzamelt, tot een soort ''eigendom''. en dan valt de grens, tussen je eigen kennis en die van anderen, vaak weg.
Graag gelezen
 
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy