corner
 
   Het kwade
corner
15 januari 2005 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Dood / IK / Fictie


Ik voel het kokendhete bloed
door mijn aderen stromen

het voelt goed
maar slecht tegelijk
mijn aderen zijn veel te koud
voor dat kokendhete bloed

ze barsten
ze spatten uiteen
ze kunnen er niet tegen
tegen het warme gevoel
het warme gevoel van liefde

onder mijn vel
mijn doorzichtige vel
kan ik de blauwe aderen
rood en bloederig zien worden

mijn vel word gespannen
ik voel het trekken
tot het los scheurt
een lange diepe scheur
van het topje van mijn middelvinger
tot het hoogste puntje van mijn schouder

bloederig uitteen gespatte aderen
ik zie ze zitten
ik laat mijn vinger over een van de aderen heen gaan
dat een rode streep op mijn vinger achterlaat

het puntje van mijn tong laat ik
over mijn wijsvinger glijden
en proef de bittere smaak van mijn bloed


het rode drap
dat uit mijn aderen is gespat
de damp vliegt eraf
kokendheet is het nog

ik verbrand mijn tong
maar dat voel ik niet
ik proef alleen de brandsmaak van vuur
het vuur waar het bloed de benzine was

mijn tong is aan het fikken
ik doe snel mijn mond dicht
om het vuur te doven

als ik mijn mond weer heb geopend
zie ik dat het zwart geblakerd is
het vlees van mijn tong is gebraden
alsof op een barbeque
maar de ijzeren spalen
moesten dan mijn bloederige tanden voorstellen

te lang gebraden, dat wel
het vlees is verbrand
koolstofdioxide laat het achter
zwart poeder ligt op de bodem van mijn mond
dat ooit mijn tong is geweest

ik laat het as vallen in een potje
en doe snel de deksel erop
hij protesteerd als ik op het glas tik
met mijn scherpe nagels

het as vormt een duiveltje
en het schreeuwt naar me
het wil eruit

maar nee, ik laat het niet los
ik laat het stikken
het kwade in mij
mijn eigen tong van as
ik laat het dood gaan
en het hoeft nooit meer terug te komen

woorden kan ik niet meer spreken
een onhoorbaar, onverstaanbaar
vies geborrel hoor je
mijn mond doe ik niet meer open
geen woord hoef ik meer te zeggen
lekker rustig
voor de mensen om me heen

nooit meer een woord vertel ik
nooit meer zal dat gebeuren
ik houd mijn mond dicht

ook voedsel hoef ik niet
ik leef op de brandsmaak
die nog steeds in m'n mond rondspookt

het is het kwade
het kwade in mij
het kwade wat blijft zitten voor eeuwig
doorslikken kan ik niet
daar is mijn strot te droog voor
en mijn keel kan dat niet aan
het zou afsterven van het kwade
ik zou stikken alsof ik verdrinken
verdrinken in het kwade
mijn hart staat dan stil
wat eigenlijk allang gebeurd was
als dit geen fictie was

maar wees niet bang
de geesten passen wel op me
de demonen slapen wel op mijn graf
en de duivel zit op een grafsteen
waar mijn naam op staat
en ook hij waakt over me
wees maar gerust
ik ben in kwade handen...



- meisjes mensje -

Gecontroleerd door: christina

       

   Reactie op dit gedicht
corner

meisjes mensje vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


 mariskaaa corner
Maandag, januari 31, 2005 17:57 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
mooi heel erg mooi geschreven..
liefs mariska
 
 m@rcel corner
Zondag, januari 16, 2005 21:04 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Kwade geesten zwerven overal rond,
maar het word weer tijd dat de liefde weer om een hoekje kijkt.

Bedankt voor de fijne reacties op mijn gedichten.

Knuff+kuss m@rcel
 
 Nooitgeweest corner
Zondag, januari 16, 2005 12:00 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Hmm... ja.. een beetje vies is het welzeker! Misschien wel mooi in dit geval. Maar niet echt aangenaam te lezen :P.
Was het nou het kwade of de liefde die te heet was? Of kon het kwade niet tegen die liefde? Nouja... dat laat ik maar open.
kusj, marleen
 
 hommeltje corner
Zaterdag, januari 15, 2005 23:53 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
my fucking god, oke dit is eng, gek kind, :P nee tis best eng ja, ik vin het eng, iel aaaah er stijgt hier een zware brand lucht omhoog:P
nou oke maar soms moeten dit soort dingen er gewoon uit,
knuf kus hommeltje
 
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy