corner
 
   Lijden en dood
corner
29 oktober 2002 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Dood / Eenzaamheid / Geen Thema


Lijden en dood

een gat
met vier muren
zo glad als een spiegel

ik hang daar aan de rand
niemand kan me helpen
laat ik me vallen
kom ik nooit meer boven

langzaam glij ik weg
de diepte in
de wanden zo glad
helpen me niet
ik sta helemaal alleen

ik glij steeds verder
tot op het laatste stuk
mijn handen zijn verschroeid
mijn lichaam is vermoeid

ik hoor anderen kreunen
dat wil ik niet
ik probeer te klauteren
weer omhoog

maar de kracht heb ik niet meer
langzaam glij ik weg
in de eindeloze diepte...


- soffl -

Gecontroleerd door: christina

       

   Reactie op dit gedicht
corner

soffl vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


 Hans Winter corner
Donderdag, oktober 31, 2002 01:23 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
misschien is er ergens een richel
groot genoeg om je gewicht
te verdragen, misschien
reikt toch nog iemand
jou ziende een hand,
daarmee vragend
om die van jou,
zeggend dat
wil ik echt
niet laten
bestaan.

groetje,
hans
 
 paardekooper corner
Dinsdag, oktober 29, 2002 21:30 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Denk aan de mensen die wel van je houden die doe je heeeel veeeel verdriet.
Liefs Ria.
 
 NooR corner
Dinsdag, oktober 29, 2002 21:03 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Eeh
er komt een punt waar het niet meer zo glad is
xxx
Noor
 
 Iejoor corner
Dinsdag, oktober 29, 2002 19:07 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Die avond stond er geheel on verwachts een jonge dame, met een net onder het visje, die zo snel, met zoveel snelheid naar beneden gleed. Als een reddende engel ving ze haar op, bracht ze haar weer naar boven. En vertelde haar dat het nog zoveel waard was, om niet te glijden naar beneden. Ze toonde haar de mooie dingen in het leven, een soort Christmas Carol, maar dan andersom... En het visje kon intens genieten...

Laat mij die reddende engel zijn, dat doe ik met liefde...mag altijd stor
 
 Caroline van Geel corner
Dinsdag, oktober 29, 2002 17:05 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
hallo visje, heb je dan helemaal niemand die jou uit de put wil trekken? Denk aan 11je, die haar vader heeft verloren en hou jij ook veel mensen verdriet zult doen als je hieraan toegeeft.
Kus Caro
 
 11je corner
Dinsdag, oktober 29, 2002 16:49 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
ik zou willen...ach nee laat maar..
 
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy