corner
 
   Ode aan JIM
corner
12 oktober 2002 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Filosofie / Leven / Bewondering


Mn Laatste vriend

Ken je die warme vooruitgang onder de sterrenhemel?
Weet je wel dat we bestaan?
Ben je de sleutels
tot het koninkrijk vergeten?
Ben je al geboren
en leef je?
Laten we de Goden opnieuw in het leven roepen, alle mythen der eeuwen
en symbolen loven uit verafgelegen oude wouden
Ben je de lessen soms vergeten
van de Oude Oorlog
We hebben grootse succesvolle copulaties nodig,
De vaders blazen hoog van de torens in de bomen
van het woud
Onze moeder ligt dood in zee,
Wist je dat we door vreedzame admiralen
naar de slachtbank worden geleid?
en dat dikke slome generaals schunnig
worden door groentjes
Wist je dat we geregeerd worden door de tv
en dat de maan een uitgedroogd bloedmonster is?
Van guerillatroepen worden de registratienrs opgenoemd
in het volgende stuk groene wijnranken,
bij elkaar verzameld voor oorlogvoering tegen onschuldige veehouders die zo dadelijk sterven
O, grote Schepper der mensheid,
geef ons nog n uur om
onze kunsten te vertonen
en onze levens te vervolmaken
De motten en atheisten zijn dubbel zo goddelijk
en stervend,
We leven, we sterven
en daar maakt de dood geen einde aan
Reizen we verder de
nachtmerrie binnen,
klampen we ons vast aan het leven
dan zou onze hartstocht tot bloei komen
Hou je uit wanhoop
vast aan k*tten en l*llen,
We hebben ons laatste visioen gekregen
door gonorroe
De lies van Columbus werd
gevuld met de groene dood
Ik raakte haar dij aan
en de dood glimlachte
We hebben ons verzameld in dit oude
en krankzinnige theater
om onze hang naar het leven over te dragen
en de overal rondzwermende wijsheid van de straat
te ontvluchten
De loodsen zijn bestormd,
de ramen dichtgeslagen
en maar eentje van al die anderen
om te dansen en ons te redden
Met de goddelijke bespotting
van woorden,
laat muziek het temperament ontvlammen
(Als de echte moordenaars van de Koning
vrij mogen ronddwalen
dienen zich 1000 magirs aan in het land)
Waar blijven de feesten
die ons beloofd zijn?
Waar is de wijn,
de Nieuwe Wijn
(die is bezig dood te gaan op de wijnstok)
gevestigde bespotting,
geef ons een uur om magie uit te oefenen
Wij van de purperen handschoen
Wij van de spreeuwenvlucht
en het uur van winst
Wij van het Arabisch, zich amuserend, ras
Wij van de zonsondergang en de nacht
Geef ons een geloofsovertuiging
om in te geloven,
een wellustige nacht
Geef ons vertrouwen in
de nacht,
Geef ons kleur,
honderd tinten,
een kostbaar mandala
voor mij en voor jou,
en voor jouw huis
vol met zijden kussens
een hoofd, wijsheid
en een bed
Een verwarrend decreet
gevestigde bespotting
heeft u opgeeist
We geloofden altijd
in die goede oude tijd,
We krijgen nog steeds
op allerlei manieren,
de daden der Goedheid
en onsportief gefrons,
Vergeet en geef toe
Wist je dat vrijheid wel bestaat
in schoolboeken?
Wist je dat dwazen
onze gevangenissen leiden,
met binnenin het gevang,
binnenin een blanke vrije protestant,
maalstroom
We strijken haastig neer
op de rand van verveling,
We reiken naar de dood
aan het eind van een kaars
We proberen iets te pakken te krijgen
wat ons allang heeft gevonden
Ik ben al die twijfel zat,
het leven in het licht van bepaalde
zuidelijke
wrede banden
De knechten hebben de macht,
sarren mannen en hun gemene vrouwen,
en steken armzalig af tegenover
onze zeemannen,
Ik ben die onvriendelijke gezichten zat
die me vanaf de tv aanstaren
Toren, ik wil rozen in
m'n tuinhuisje, begrepen?
Koninklijke babies, robijnen
moeten nu geaborteerden vervangen
Vreemden in de modder
Deze mutanten, een bloedmaaltijd
voor de plant die is omgeploegd,
Ze staan te wachten om ons mee te nemen naar
de sober aangelegde tuin
Weet je wel hoe bleek, wreed en vol huivering
de dood komt op een nog vreemder uur,
onaangekondigd en zonder plan vooraf
als een angstaanjagende overvriendelijke gast
die je mee naar bed hebt genomen
De dood maakt van ons allemaal een engel
en geeft ons vleugels
waar we eens schouders hadden,
zo glad als de klauwen
van een raaf
Geen geld meer, geen mooie kleding meer
Dit andere koninkrijk lijkt veruit de beste,
totdat z'n andere gezwam incest onthult
en gehoorzaamheid verliest aan een vegeterende wet
Ik ga niet
de voorkeur geven aan een feest met vrienden
boven de gigantische familie


- Miquel -

Gecontroleerd door: christina

       

   Reactie op dit gedicht
corner

Miquel vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy