ik leef op water en droog brood als het moet

pas voor stapelgek mag ik worden versleten

als ik een afkeer krijg van het natuurlijk erfgoed

Op mijn zwerftochten lang akkers en weiden

waar onder een zomerzon gewassen welig tieren

de winter met zijn oostenwind ijzig kan snijden

kom ik samen met een verscheidenheid aan dieren

Langs oneindige bossen en rulle paden zand

ontkiemen zaden tot een geurig bloemenboeket

pittoreske luchten passeren aan het land

dit is waar ik mijn handtekening onder zet

De buitenwereld zal het amper begrijpen

als ik tegen mezelf over deze schoonheid praat

soms moet ik dan ook in mijn arm knijpen