Mijn zonen
als ik zo mijn zonen zie
wat worden ze toch al groot
ze willen volwassen zijn
en bijdragen aan hun brood
beide hebben ze het al door
dat het allemaal niet vanzelf gaat
maar er moeite mee hebben
ons als ouders te vragen om raad
soms zie ik al zorgen op hun gezichten
ze weten nual het leven valt niet mee
we willen dat ze hun eigen wegen lopen
maar over hun schouders kijken we wel mee
ik vind het moeilijk los te laten
en denk misschien nog te veel voor hen
dat geeft soms weleens conflicten
maar dat komt omdat ik bezorgd ben
ik wil graag dat het met mijn kinderen goed gaat
maar het leven slaat soms met een rake slag
en ook dat hebben ze nodig om volwassen te worden
om de momenten te leren die kleuren met een lach
we laten ze dus hun wegen lopen
en ze kunnen altijd weer naar huis
dat ze op momenten als het nodig is
weten .........................daar kom ik thuis.
Liefs Gonny
