Vervlogen tijden herleven

in mijn dromen voor de toekomst

en dagen slepen zich voort

als ik ze aftel, of terugtel,

er lijkt nooit iets te gebeuren

mijn handen zijn leeg

 

Vertwijfeld blijf ik achter

met gesloten ogen, blind voor alles

want wat te dichtbij komt

sluit ik buiten, uit gewoonte

ik deed het altijd zo

dus laat me nu