Je dwarrelt door mijn gedachten,
ik wil in je armen zijn, als toen
warm, geborgen, nietszeggend
en allesomvattend, in stilte
zoals wij alleen dat kunnen
En ik verteken, compleet,
schaduwen doek ik op
met het zwakke straaltje zonlicht
dat je binnenliet, die ochtend
te veelbelovend, voor een gewone dag