Ik fluisterde gemene woorden, liefdevol tegen jouw rug
want je was niet goed voor mij, en ik kon niet ontsnappen
m'n huid hunkerde naar jouw aanraking, dagenlang
Je streelde teder kippenvel, met zwarte ogen
woedend als je was om wat ik niet wilde en jij niet kon
we waren onlosmakelijk verbonden
In het land waar ik geluk vond, liet ik stiekeme tranen
en deed stoer wanneer jij me vasthield,
een afscheid van niks, maar onze tijd was om
Ik vond mezelf in jouw armen
en nog altijd houd ik mij vast
met de kracht van jouw laatste omhelzing