Je zei dat je het liegen was ontgroeid,

En me nooit met opzet wilde breken,

Waarom bleef je dan steeds opnieuw,

Het mes in mijn hart steken.

Was het zo nodig,

Een laatste schop na?

Maar weet dat ík wel,

Met mijn eer weg ga.

Ik verlaag me niet tot wat jij doet,

Heb geen wraakactie nodig,

Want als je volwassen bent,

Is treiteren overbodig.

Zal het alleen nooit snappen,

In mijn wonder nog wat zout,

Hoe kan je zo gemeen zijn,

Als je zegt dat je van me houdt.

4-3-2007