Haar ogen

3 juni 2003

Bewondering / Houden van / Geen Thema Ik zag jouw ogen voor het eerst, bij je moeders graf Ik weet nog hoe het was, maar kan niet herinneren wat ik dacht Alle mensen huilden, beekjes ontsprongen op ieders wang De dood was vreselijk dichtbij, maar het maakte mij niet bang Ik keek mijn eigen aan, zij glimlachte naar mij terwijl ik probeerde te tranen, te voelen zoals zij Jouw leed ontzet gezicht, blijft mij altijd bij Ik zag jouw ogen weer, aandachtig op de straat Je was nog jong, je was vrij, en had nog zoveel wensen Ik wilde je niet nog eens zien, verdwaald tussen de mensen, hand in hand met een vreemdeling, en een grote zak vol snoep Zelfs porren in je zij wilde je niet wekken Jouw leed ontzet gezicht, blijft mij altijd trekken Ik zag jouw ogen voor het laatst, in de schemer voor het licht Wervelend op zoek naar je vader, met je geluk op je gezicht Je wist inmiddels wat het was, en bleef niet lang treuzelen Kado na kado scheurde open, wachtend tot jij weg zou lopen Die blik in je ogen, die sas in jouw sas -- Mijn leed ontzet gezicht, is nog steeds zoals hij was ~~*Ilse*~~ - Ahlyn - Gecontroleerd door: tampad

Reactie op dit gedicht

Ahlyn vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij de Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter. Je schrijversnaam Wachtwoord Wachtwoord nogmaals E-mailadres Los de som op: 4 keer 4 = Bericht Let op maximaal 499 tekens!

I Protest

Sunday, June 08, 2003 18:46

wauw goed zoow